Home
De lustrum site vindt u hier.
De zon gaat onder boven de eindeloos uitgestrekte woestijn. De hitte van overdag maakt plaats voor aangenamere temperaturen. De Moccanen zetten hun tenten op en scharen zich moe maar voldaan om het kampvuur. Palmen wiegen in de wind en wijnkruiken worden aangeslagen, sterren fonkelen aan de paarsblauwe hemel. Het nachtelijk uur is de tijd waarop Moccanen bijeenkomen, verhalen over hun reizen, zingen en drinken op de Amicitia, het element dat hen al jaren bindt.
Een verhalenverteller staat op en vertelt legendes over lang vervlogen tijden uit de geschiedenis van het oude, meest luisterrijke en roemruchte volk in de zanderige vlakten. De gekleurde tentdoeken klapperen in de woestijnwind en wakkeren het vuur verder aan. De dadels zijn zoet en de vijgen sappig, drank en spijzen doen de ronde en ieder laaft zich aan de genoegens van het samen zijn. De Moccaanse oase is nog immer een bron van rust, vriendschap en gefilosofeer over onwerkelijke zaken.
Maar onvermijdelijk breekt het tijdstip van vertrek weer aan. De kamelen worden opgezadeld en iedereen bereidt zich voor op de lange reis die komen gaat, op naar de volgende oase. Onderweg komen ze tal van vreemde volkeren tegen, niet altijd even vriendelijk gezind, maar de karavaan blijft immer bij elkaar. En zoals het zand door de zandloper stroomt, zo zijn de dagen M.O.C.C.A.e: eindeloos. Met vreugde, met respect voor elkaar, heft men ook de komende jaren weer het glas:
Heil M.O.C.C.A.!
